Kız Çocuklarında Oje

Kız çocuklarını süslü giydirmek; Güneş’i dünyaya getirmemle birlikte benim için hobi oldu. Ona güzel ve uyumlu kombinler hazırlamak, her kıyafetine göre tokalar / bandanalar takmak, cicili bicili ayakkabılar seçmek, hatta anne kız takım kıyafetler giymek benim için inanılmaz bir zevk ve artık hayatıma dahil olmuş bir felsefe oldu 🙂 Çocuk gene çocuk olacak, asla karakterini, fıtratını, tavırlarını bozmayacak, kıyafetleri içinde rahat hareket edebilecek, hele hele de küçücük çocuklara giydirilen topuklu ayakkabı gibi sakıncalı ve saçma aksesuarlar da kombinlerimize dahil olmayacak ve bu sınırlar içerisinde de olabildiğince de şık ve sevimli olacak bize göre.BabaKiz12 KonseptFotogra15 AnneBebekFotograflari4 Fakat, öyle bir konu var ki aslında hiç de hoşnut değilim… Kız çocuklarına oje sürmek.. Kendimi bildim bileli hiç hoşlanmadığım bir görüntüdür küçücük çocuklarda oje. Ki, düşüncem bu yönde olmasına rağmen şimdi gelip bizi bir görseniz, Güneş’in tırnakları rengarenk ojelidir.. Hiç hoşlanmamama rağmen bu duruma yasak koymuyorum.

Çocuğa Oje Sürülmesine Neden Engel Olmuyorum?

“Herhangi bir hareket ya da düşünceyi, çocuğa yaptırmak ya da vazgeçtirmek” için, onlara yasak koymaktan, onların üzerinde gücümü ilan etmekten ve çocuklarımın seçimleri üzerine dikte etmekten yana değilim. Bu; ceza yöntemi, tartaklamak, çocukla sürekli bağırarak konuşmak, onlara “benim malımsın, ben böyle istiyorum o yüzden böyle yapacaksın/konuşacaksın/davranacaksın” mesajını vermeden yaklaşmak, bir açıklama yapmadan çocuğa hayır demek gibi bir sürü konuyu kapsayan bir durum benim için. Aynı zamanda çocuğa davranış öğretmek değil, davranışın nedeni olan düşünceleri kabul etmesini, kendi istemesini sağlayabilmekten yanayım.

Aynı şey ödül konusunda da geçerlidir yine bizim için. Şunu yaparsan sana şunu alırım ya da şunu yaparım gibi… Bu, çocuğun rüşveti, çıkar ilişkisini öğrenmesidir bana göre. İkna edilmeden bir davranışı yaptırabilme gücüdür. O yüzden çocukla iletişimin, sanıldığından ve görüldüğünden çok daha ciddi bir konu olduğunu düşünüyorum. Söylenilen her söz, edinilen her tavır, sergilenen her yöntem çocuğun hayatını şekillendirmede ve karakterini oluşturmada çok çok önemli bir konudur. O kadar önemli ki, bu bir oje sürmeye karşı bile yapılacak tavır için de geçerlidir.

Bana göre küçük bir kız çocuğunun ellerine oje sürmek hiç hoş değil. Bu hem sağlık açısından, hem de görüntü açısından doğru olmayan bir davranış fakat çocuğun dünyasında böyle bir gerçeklik sizce var mıdır peki? Hayır. Peki çocuk için bu kadar önemliyken oje, ona yasak koyarak ya da büyüyünce sürersin diyerek onu ikna etmiş mi oluruz; gene hayır.

Hiçbir şekilde izin alamayan bir çocuğun (konu sadece oje değil, daha geniş de düşünebiliriz), bu sefer içinde ukde kalacak. Bundan dolayı da bilhassa ergenlik döneminde, daha bağımsız olduğu zamanlarda veya sizin onu görmediğiniz her an onun için “fırsat” olacak ve gizli gizli yapacak. Belki gizli gizli oje sürecek, belki makyaj yapmaya başladığı buluğ çağlarında kıpkırmızı abartılı rujlarla, sahne makyajı gözlerle dolaşacak. Hoş mu olacak o zaman, bence hiç de hoş olmayacak. Aslında bunun örneğini de gördüğüm ve yaşadığım için, biraz da bu tip konularda “baskıcı” veya “rahat” davranmak gibi iki zıt davranışı da sergilemek istemiyorum. Bu, demek değildir ki çocuğu fazla serbest bırakıyorum, gene hayır. Ona düşüncemi söylüyorum, hoş olmadığını da söylüyorum ve bu şekilde eskiye göre bunu yapmasını bile azalttığımızı söyleyebilirim. Hiçbir zaman “Güneşciğim gel de sana oje süreyim” demiyorum. Zaten ojelerini ben sürmüyorum. Bu durumdan rahatsız olduğumu onu ikna ederek caydırmaya çalışıyorum.

Benim, çocuğumun oje sürmesi konusundaki tutumum ve asıl görüşüm bu şekilde. Asla teşvik etmeyin, oje ya da diğer makyaj ürünlerini sürmeyi teklif etmeyin, çocuğu özendirmeyin fakat siz ya da sevdiği birileri oje sürerse zaten size özeniyor demektir. “Bu o kadar kötü bir şeyse niçin annem / Aysel abla / Makbule teyze sürüyor?” 

Doğru ya da yanlış; gerçekten de bu konu bakış açımıza göre değişir bence. En doğru yönlendirme her zaman dediğim gibi psikolog ve pedagoglarındır. Yukarıda da bahsettiğim gibi; hoşlanmadığım fakat yine de (anneanne ya da teyze…) sürdüklerinde Güneş’e yasak koymayı tercih etmediğim bir durum ama çok heves ediyor, kız çocukları böyle işte… Biraz daha zamana ihtiyacı var diye düşünüyorum. En azından birkaç ay sonra okula başladığında tamamiyle ikna edebileceğimi düşünüyorum. 

Şimdi fikriniz, yönteminiz, tecrübeniz, ikna yeteneğiniz varsa siz de bana tavsiyelerde bulunarak konu hakkında yorum yapabilirsiniz dilerseniz 🙂

Sevgiler,

2 Yorum

  1. Bu konuda seni özellikle tebrik ediyorum bende seninle aynı fikirdeyim Ela ya yasak koymadım yasak koymayınca hevesini aldı ve bu sevdadan vazgeçti okula başladığından beri çok nadir anne 2 tırnagıma sürermisin diyor ısrar bile etmiyor. Zorla güzellik olmayacağını bazı ön yargıcılara anlatmak çok zor 🙂

    • Hem de ne zor… Herkes bilip de konuşsa, araştırsa da konuşsa, ön yargısız konuşsa ve saygıyla iletişime girse; her konuda, ah o zaman ne güzel olur her şey… Sevgiler kuzummm <3

MENÜ