Kardeşimi Kıskanıyorum

-Anne Hira’yı bir çöp poşetine koysak, ne iyi olur aslında 🙏🏽
-Neden?
– Yine tek çocuğun ben olurdum, biliyorsun!
-🙄🙄🙄


Güneş Hira’yı kıskandığını söylediğinde nasıl yaklaşıyorum❓
Dünkü “Güneş’in kardeşini çöpe atma dileği” muhabbetinden sonra, benim olaya nasıl yaklaştığımı soran arkadaşlarım olmuş.
İlk olarak yaptığım şey sözel mesajdan önce, bedensel mesaj ve yaklaşımım oluyor: Gözünün içine bakarak (ki bu benim için her zaman ve herkes için geçerlidir), göz hizasında, mutlaka dokunarak, yumuşak ses tonuyla, samimi olarak

– “Sanırım Hira’yı biraz kıskanıyorsun”
– “Hıhı..”
– “Biliyor musun ben de küçükken kardeşimi kıskanıyordum çünkü annem artık beni daha az seviyor sanıyordum. Ama sonra fark ettim ki hem annem hem de diğerleri beni hala çok seviyormuş. Kardeşim olduktan sonra kimse beni daha az sevmemiş. Ve biliyor musun; sen benim için çok özelsin. Ben Hira’yı da çok seviyorum, seni de çok seviyorum. Her zaman da bu böyle olacak, bana güven!”
– 😍😍😍
– Hem düşünsene, seni birisi çöp poşetine koysa, çöpe atsa, ne hissederdin? Bu seni üzmez miydi, korkutmaz mıydı? Hira da üzülür ve korkar. O sana da bana da çok güveniyor.
– 🙄🙄🙄
– Kardeşin hala küçük bir bebek. O yüzden bazı şeyleri daha iyi anlaması için zamana ihtiyacı var. Bazen sana rahat vermiyor, oyunbozanlık yapıyor ve hep ağlıyor. Ama ona sen de, ben de, baban da yardımcı olacağız, o da senin kadar büyüdüğünde seni daha iyi anlayacak. Kardeşin seni çok seviyor. Ve ben; hem senin, hem de Hira’nın annesi olduğum için kendimi çok mutlu, çok şanslı hissediyorum. İyi ki benim çocuklarımsınız.
– 😍😍😍
Sarılıyoruz ❤

Bilhassa da Doğan Cüceloğlu, Nusret Kaya ve Adem Güneş’ten öğrendiğim bir şey var: “Kişiye davranış öğretmemek” , “Alt beyni ikna etmek”. Ona şunu şöyle yap, böyle asla söyleme, seni döverim, ne dedin sen gibi tehditvari ya da kızgın bir şekilde cevap verecek olursam, Çocuğa yalnızca davranış öğrettiğim gibi, aynı zamanda da gerçek hislerini saklamasına neden olmuş olurum. Böylece ikili oynayan bir insan olmasını istemem ileriki hayatında ☺ Ayrıca kıskançlık duygusu insani bir duygudur ve bunu çocuğun kusuru gibi onu eleştirerek karşılamak yerine, bu duyguyla baş edebilmesini ve kontrol edebilmesini sağlamak önemlidir diye düşünüyorum. Ve psikologlarımız “bir çocuk kardeşini kıskanmıyorsa bu normal değildir” der.

Ayrıca iki cümle ile baş edilebilecek bir konu olmadığı için ben dahil hepimize sabırlar diliyorum 😀
yine her zaman söyledigim gibi; Ben bir psikolog değilim. En doğru yönlendirme için lütfen psikologlarımıza danışın. Bunlar benim naçizane fikrim ve tecrübemdir❤

Yoruma kapalı.

MENÜ