Kadınlar Ne Düşünüyor

Dün, arkadaşımla öğle yemeğinde konuşurken şunu sorguladık; olaya hangi yönden bakılmalı dersiniz? Sizce de her kadın anne olmak zorunda mı? Bunu deneyimlemek istemiyor olamaz mı? Bu, içgüdüsel bir istek midir yoksa tercih edilebilir bir şey mi sizce? Bazı şeylerse o kadar kalıplaşmış ki, belki iç sesini dinlese tüm bunların aslında kendisine ait olmayan duygular olduğunu fark edecek, toplumun “zorunluluklar listesine” koyduğu ve kadının da buna kendini mecbur hissettiği bir durum olabilir mi anne olmak kimi kadınlarımıza göre? Eğer olabilir ise, bebeği ne kadar doyum içinde yetişir, büyür, manevi ihtiyaçları karşılanır? Ya da bunun tam tersini düşünelim; bir kadın anne olmak istiyor fakat olamıyorsa, annelerin annelik duyguları üzerine aşk dolu söylemleri, acaba kendilerinde yaralayıcı bir etki bırakıyor olabilir mi? Kendilerini yetersiz hissetmelerine neden olabilir mi? Milyonlarca yıldır doğum denen olay yaşanıyorsa, bu sevgi sözcükleri acaba birer abartı mı yoksa bunu ancak “anne olunca anlarsın” mı? Doğurmak yalnızca bir eylem mi yoksa her kadın, yaradılışı gereği bunu deneyimlemek ister mi? “Her bir parmak izi kadar doğru vardır” der bir Şule Alkış atasözü 😄 O halde olaya, duruma, yaşanılanlara, kişiye göre değişir doğrularımız. Sizce’si nedir hakikaten, sizce nedir işin doğrusu? ❤

Yoruma kapalı.

MENÜ