Ağlayan Çocukla İletişim

Çocuk bu, ağlayacak. Biz de her an an’ı yaşamıyoruz, sürekli bir uyum içinde, dengede değiliz elbette. İnatlaşmalar, öfkelenmeler, ağlamalar muhakkak ki Güneş’te de oluyor. Çünkü neticede o da bir çocuk ☺ 

Böyle anlarda önce kendim sakin kalmaya çalışıyorum. Beni dinleyemeyecek kadar öfkeli ise, bir iki cümle açıklama yapmaya çalışıyorum ve sonrasında susturmak yerine içindeki öfke duygusu geçene kadar ağlamasına müsaade ediyorum. O duyguyu iyice attıktan sonra “sakinleştin mi, artık konuşabilir miyiz?” diye soruyorum. Zaten öfkesi geçti ise, sakinleştiğini söylüyor ve konuya giriyorum. 

Dün parktaki halat köprüden korktuğu için ağladı ve bir türlü yatıştıramadım. Ağlaması geçtiğinde ise sohbetimiz şöyle devam etti: 

-Artık sakinleştin mi, konuşabilir miyiz? 

– Evet

– Biliyor musun, şu an sana çok kızgınım. 

– Biliyorum. O sallanan ipten geçmediğim için, ağladığım için kızdın. 

– Evet, konu bu ama asıl sebep bu değil. Korkman çok normal. Ben de senin yaşında iken korkardım. Bu, senin kendini güvende hissedip hissetmemenle ilgili. Benim kızdığım; ben halat köprünün üzerindeyim ve sana elimi uzatıyorum. Oradan düşmen mümkün değil. Zaten seni ben tutacağım, yanındayım. Senin bana güvenmemene ve daha cesaretli davranmamana kızdım. Belki bunu öğrenmen için de sana zaman tanımalıyım, bunu da anlayabiliyorum fakat bu denli bağırman ve beni dinlemeden orada öylece ağlaman beni kızdırdı. 

Peki bu konuşmadan sonra Güneş cesaretlendi mi? Elbette hayır. Orada benim yapmaya çalıştığım şey şuydu: ağlamasını engellememek, sakinleştiğinde onu saygıyla karşıma alıp konuşmak, seni anlıyorum mesajını vermek, kendini yetersiz hissetmemesi için “ben de senin yaşındayken senin gibi düşünüyordum” diyerek örnek vermek, yaşadığı duyguyu tanımlaması için yaşadığı duyguyu tariflemek, ona hakikatçe kızgınlığımı da ifade etmek. 

Yaşadıkları zorlukları eylem olarak aşabilmeleri erken olsa bile, yaşadıkları zorluklarda hissettikleri duyguların ne olduğunu tanımlamaları, saygı duyulup önemsenildiklerini hissetmeleri, konuşarak anlaşılabileceğini, özeleştiri yapabilmeyi, empati kurabilmeyi, ebeveyninin de bir zamanlar çocuk olduğunu ve kendi gibi düşündüğünü anlamaları ve duygularını bağıra çağıra ya da ağlayarak içinden atabilmelerini sağlamak için, bu gibi durumları fırsata dönüştürmeye çalışıyorum. 

Peki ben hep mi böyle sakinim? Elbette hayır. Öyle zaman oluyor ki bazen benim de zor ve stresli bir anıma denk geldiği olabiliyor. Öyle bir an oluyor ki ben de sesimi yükseltebiliyorum. Bu çok sık yaşanmasa da hiç yaşanılmıyor anlamına gelmiyor. Neticede anne de bir insandır ve hiçbir anneye bu şekilde psikolojik baskı yapılmamalıdır bence. Bu gibi durumlarda “çocuğumla aram müthiş, ahenk içindeyiz, dengedeyiz, asla bağırmam, çocuğum asla taşkınlık yapmaz” tarzı verilen mesajlar, bence annelerimizin de kendini kimi zaman yetersiz hissetmelerine neden oluyor. Annelerin üzerine bu anlamda kimi zaman çok geliniyor. Bu kez kişi kendini yetersiz hissedebiliyor. Hepimiz insanız. Dolayısıyla bence hepimizin kendini regüle etmeyi öğrenmesi zaten şart ve o an ne sözlü ne de fiziki şiddet asla olmamalı fakat çocuk sakinleşmediğinde anne kimi zaman kontrollü yaklaşamıyorsa, en azından sonrasında da bu şekilde iletişim kurmalı diye düşünüyorum. 

Ayrıca psikoloğumuz Ezgi Nur Şahin’e dünkü diyaloğumuzu anlattığımda beni nasıl yönlendirdiğini de size aktarmak istiyorum ki, bir de uzmandan dinleyelim 💙 “Doğru davranmışsın fakat şuna daha dikkat etmelisin Şule: Belki “Sana çok kızgındım” demek yerine, “az önce neler olduğunu anlatabilir misin?”, “Başka hangi durumlarda kendini böyle hissediyorsun?”, “Daha güvende hissetmen icin ne yapmalıyız?” diye sorabilir, Güneş’i bu şekilde yönlendirebilirsin. Belki cesaretlilikle ilgili bir hikaye okuyabilir ya da bir etkinlik yapılabilir ve duygusu kabul edilebilir. Sen “kızgındım” diyerek yansıtma yapmış oluyorsun. “Böyle davranman bana güvenmediğini hissetmeme sebep oldu ve üzüldüm” diyebilirsin. (TÜZDER – Psikolog Ezgi Nur Şahin – Psikoloğumuzun değerlendirmesi)

Sevgilerimle 🌹

Yoruma kapalı.

MENÜ